گفتگوی رجبی، سبحانی و خوشرو در میزگرد «مسئلۀ پیشرفت در تمدن اسلامی و تمدن غربی»؛ ۲۲اسفند۹۱

۶۴۵

مشکل بزرگ ما این است که نمی‌دانیم چه می‌خواهیم

محمد رجبی دوانی: سنت، مجموعۀ تلقّیات بنیادینی است که یک جامعه از انسان، عالم هستی و ارتباط انسان و عالم دارد. سنت ایرانی حتی پیش از ورود اسلام، نگاه خدابین و خدامحور به عالم داشته است. بنابراین آن چیزی سنت ایرانی را تشکیل می دهد که از این دیدگاه نتیجه شود و ریشه در عمق ضمیر جمعی ایرانی داشته باشد.

غلامعلی خوشرو: ما باید از سخن به سمت عمل حرکت کنیم. وقتی که لغت ترکیبی «اسلامی ـ ایرانی» را می گوییم، منظورمان این نیست که فقط یک ساختمان شیک بزرگ بسازیم؛ منظور این است که افراد درستی نیز تربیت کنیم که درخور و مناسب این ساختمان باشند.

حسن سبحانی: اشتیاق به توسعه یافتگی در کشورهایی مثل کشور ما باعث شده که نه تصوری از سنت و پیشینۀ خود و اهتمام به حفظ آن وجود داشته باشد و نه توانایی اخذ کامل آنچه به اسم توسعه به ایشان عرضه شده بود.

این سخنرانی ۲۲اسفند۹۱ به همت «گروه مطالعات توسعۀ اسلامی دانشکدۀ اقتصاد دانشگاه تهران»، در سلسله نشست های «الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت» در همین دانشکده ایراد شده است.

دیدگاه بگذارید

شما اولین پیام را بگذارید

avatar