میزگرد اول سمینار «جامعه شناسی راهپیمایی ۲۲بهمن» باحضور جوادی‌یگانه، محمدی و همایون، ۳۰بهمن۹۵

۱۳۳۲

انقلاب اسلامی کابوس نظریات انقلاب بود

محمدرضا جوادی یگانه: راهپیمایی۲۲ بهمن نه جشن تولد انقلاب اسلامی رخ داده در سه دهه گذشته، بلکه تکرار سالانه خود انقلاب اسلامی است. جسارت بالایی می طلبد که یک انقلاب، در موعد از پیش تعیین شده ای در هرسال، تمام دستاوردها و حیثیت خود را به آزمون حضور مردم در راهپیمایی بگذارد؛ این نوع تهور و شجاعت در هیچ انقلاب دیگری شبیه ندارد. جمهوری اسلامی همواره باید در ارتباط مستقیم با ماهیت صددرصد اسلامی و صددرصد مردمی و رهبری صددرصد روحانی انقلاب اسلامی بوده و با آن مطابق شود. این تطابق به صورت آشکاری به مدد راهپیمایی های مردمی و خصوصا راهپیمایی ۲۲بهمن اتفاق می افتد و تضمین می شود.
منوچهر محمدی: ظهور و ارتقای روز بروز جامعه ولایی در ایران پسا انقلابی مسأله بسیار مهمی است. این جامعه سه مسؤولیت مهم را به عهده داشته است: حمایت از نظام سیاسی، خنثی کردن توطئه های براندازی نظام (فقط۱۶ توطئه در ۱۰ سال اول)، استمرار و تداوم انقلاب و روحیه انقلابی. راهپیمایی های انقلابی هرگز پدیده هایی نمادین و صرفا سمبولیک نیستند، بلکه هر انقلابی پس از وارد شدن به مرحله نظام سازی مراقبی لازم دارد و مراقب این انقلاب راهپیمایی ها هستند. راهپیمایی وجهه قدرت نرم مردم ایران است.
محمدهادی همایون: ۲۲بهمن «یوم الله» است. معنای لغوی «یوم» هنگامی است که نور تابیده می شود و ما آنچه را که نمی بینیم، می بینیم. هنگامی که نور تابیده می شود حق و باطل از هم جدا می شوند و دوقطبی شدن جامعه چه در عرصه داخلی چه در عرصه بین المللی در ایام الله به همین دلیل است. «راهپیمایی» پدیده ای متفاوت از «کارناوال های شهری اروپا و آمریکای لاتین»، «تظاهرات اعتراضی فرانسوی» و «رژه-تظاهرات ایدئولوژیک شوروی سابق» است. تلاش رسانه های غربی این است که راهپیمایی ۲۲ بهمن را به یکی از این اشکال وصل کنند، اما هر چه که پیش می رویم امکان تقلیل هایی از این دست از بین می رود.

این میزگرد ۳۰بهمن ۱۳۹۳، در سمینار «جامعه شناسی راهپیمایی ۲۲ بهمن»، در پژوهشکده باقر العلوم(ع) و به همت این پژوهشکده و با همکاری موسسه اشراق برگزار شده است.

دیدگاه بگذارید

شما اولین پیام را بگذارید

avatar