تیزر رونمایی سیمافکر، مجموعه سخنرانی های حسین کچویان

۵ ماه پیش ۷۶۴

دانش ما نابسنده است

حسین کچوئیان، ملال دوران مدرن دارد، و اندیش ورزی منتظر است

بسیاری ممکن است حسین کچویان را اندیشمند خوش اقبالی بدانند. هر چه باشد او جزو معدود چهره های دانشگاهی در حوزه علوم انسانی است که به مصادر و مناصب سیاسی دست یافته است و موفق شده، سیاستمداران را پای حرف اهل علم بنشاند. اما کیست که نداند که اگر یک صفت را بشود به کچوئیان نسبت داد، همان نارضایتی مدام اوست. لحن آرام و سکوت های بعضا طولانی در مجامع عمومی و سخنرانی های دانشگاهی هم باعث نشده که نارضایتی و ملال کچوئیان، که تبدیل به خصیصه ی او شده است، از نظرها پنهان بماند. اینها همه یعنی اینکه اصلا نباید کچوئیان را جزو آن انسان‌هایی بدانیم که از زندگی در زمانه ی جدید و در میان دستاوردهای بی نظیر دانش و تکنولوژی، راضی و خشنود هستند. کچوئیان ناراضی است. این ملال و نارضایتی اما از کجاست؟ شاید بیش از هر چیز ناشی از آن باشد که کچوئیان به دستاوردهای انسان جدید و جهان جدید، مشکوک است. او تجربه ی زیسته ی خود و نسل خود، را تجربه ای معتبر می داند و اعتماد دارد که دانش ما سرانجام روزی خواهد توانست آن تجربه ی معنوی و انقلابی را به حرف بی اندازد و «نام» بگذارد. اما علوم انسانی، هنوز دستش به آن تجربه نمی رسد. و این نابسندگی برای کچوئیان ملال آور است. هرچه باشد او هنوز می اندیشد و هنوز منتظر است…

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!

avatar
wpDiscuz