دور اول مناظره های انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا - با زیرنویس فارسی

۷ ماه پیش ۱۲۹۴

ما، امریکا و مسأله آینده

چرا انتخابات امریکا برای ما مهم است؟

کمتر از یک ماه مانده به برگزاری انتخابات، اولین مناظره از مناظره های سه گانۀ نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا برگزار شد. بسیاری از رسانه های دنیا و ناظران بین المللی، مطابق انتظار، در لابلای بگومگوهای دو نامزد انتخابات، به دنبال تیترهای داغ و مواضع جنجالی دو طرف بر سر مهم ترین موضوعاتی که ایالات متحده و دنیا هم اکنون با آن درگیر است می گردند و سعی می کنند نشان دهند که هریک از این دو نفر، چه طرح هایی برای مواجهه با این چالش های مهم – از داعش، تروریسم و مسالۀ سوریه گرفته تا مسائل اقتصادی و تأمین اجتماعی در آمریکا و البته موضوع ایران و برجام- دارند. در مقابل، برخی نیز ممکن است از همان تز قدیمی مقایسه ی میان «کوکاکولا» و «پپسی کولا» استفاده کنند و با بی تفاوتی، اصرار بورزند که «سگ زرد، برادر شغال است» و هیچ تفاوتی میان ترامپ و هیلاری کلینتون، دستکم بر سر مسائل اساسی وجود ندارد. تا ما را از پی گیری این انتخابات، منصرف و مأیوس کنند.  با این حال، برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در آمریکا – هر موضعی که در قبال آن داشته باشیم- همواره موضوعی مهم و موثر در سپهر سیاست جهانی بوده است. نه از آنرو که آمریکا ابرقدرت دنیاست، چه آنکه کافی است جریان همین مناظره های انتخاباتی را دنبال کنید تا دریابید، دیگر اینچنین نیست؛ اما این انتخابات، کماکان مهم است زیرا در آن، آمریکا خودش و جهان را روایت می کند. شاید هیچ انتخاباتی در دنیا به اندازه انتخابات آمریکا «روایت جهان» نباشد. البته آمریکا نهایتا چیزی بیش از یک دولت ملی، در میان بیش از دویست کشور دنیا نیست، اما سیاست آمریکا بیش از سیاست هر کشور دیگری، ادامۀ سیاست جهانی است. شاید آمریکا دیگر قدرتمندترین کشور دنیا نباشد، اما همچنان نزدیک ترین فاصله را با مسائل مهم سیاست بین الملل دارد. از همین روست که جریان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا می تواند حرارت سنج وضع سیاست بین الملل نیز باشد. هم ترامپ، آنجا که می گوید آمریکا دیگر نمی تواند از متحدانش، مجانی محافظت کند و هم کلینتون آنجا که دستپاچه می شود و سعی می کند به دنیا دربارۀ وفاداری آمریکا به تعهداتش، اطمینان بدهد، طرحی از پی گیری سیاست جهانی را پیش کشیده اند. کلینتون جانب معاهده های بین المللی و اتحادیه های جهانی را گرفته است. طرحی «نولیبرال» در روابط بین الملل که سیاست خارجی کشورها را مسئول پیگیری و صیانت از معاهدات و نهادهای همکاری جهانی می داند. ترامپ که یک تاجر است اما روی تعهدات آمریکا «قیمت» می گذارد و اتحادهای بین المللی را نه به نحو حقوقی، بلکه به نحوی «تجاری» می خواند. هم گفتار حقوقی کلینتون و هم گفتار تجاری ترامپ، گفتارهایی آمریکایی است که سیاست بین الملل را ادامه می دهد. مساله اما بر سر آینده است. کلینتون، ترامپ را لاابالی می خواند چون او به آینده بی اعتنا است. ترامپ اما آینده ای که کلینتون از آن می گوید را همان گذشته ای می داند که سیاستمداران آن را رقم زده اند. آمریکا سرانجام کدام مسیر را برخواهد گزید؟
ممکن است شواهدی داشته باشیم که موضع ترامپ را تقویت کند. اینکه اتحادهای بین المللی رو به زوال است و کشورها هریک به دنبال بیرون کشیدن گلیم خود از این معرکه هستند. پس آینده از آنِ محاسبۀ سود و زیان خاص هر کشور است. از آنسو ممکن است شواهدی به نفع موضع کلینتون وجود داشته باشد. بله! اتحادیه ها و ساختارهای حقوقی، تضعیف شده اند، اما اتحادیه های  پنهان دیگری، مثلا در خاورمیانه و در ماجرای سوریه، در حال آشکار شدن هستند. پس آینده، کماکان از آنِ پیمانهاست.
هرچه باشد موضوع مهم این است که در آمریکا همچنان مناقشه بر سر آینده است. آیندۀ جهان. پس پیگیری این انتخابات، هنوز ارزشش را دارد.

تماشای مناظره دوم و سوم

مصائب سوپرمن ۲۰۱۶ آمریکا

تحلیلی از موقعیت حاکم بر کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ در آستانۀ مناظره دوم با هیلاری کلینتون +فیلم عذر خواهی ترامپ

منافع ایالات متحده واقعا چه هستند؟

بخشی از رساله «گروههای فشار اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا» به قلم استیون والت و جان میرشایمر

دیدگاه بگذارید

اولین نفری باشید که دیدگاه میگذارد

avatar
wpDiscuz