فیلم کوتاه Couch commander

۶۳۱

سیاستِ سرگرمی

گیومه: شاید کسی که برای اولین بار تصاویری که در میان برنامه‌های تلویزیون آمریکا، به عنوان برگزیده مهیج‌ترین لحظات درگیری‌های انتخاباتی را می‌ببیند، تعجب کند. تصاویری که از لحظه‌های خشونت لفظی، تمسخر، و متلک پرانی دو طرف به هم، انتخاب شده‌اند. این تصاویر مثل یک کلیپ با ضرباهنگ بالا در میانه برنامه‌ها می‌آیند و وعده پخش زنده مناظره بعدی را می‌دهند. این لحن برخورد تلویزیون با انتخابات رسمی، که مهمترین رویداد سیاسی در سال است، عجیب به نظر می‌آید. این تصاویر همان‌هایند که در شوهای کشتی کج برای نشان دادن پیشینه خشونت‌آمیز رفتار طرفین نسبت به هم، استفاده می‌شوند. نمایش این تصاویر قرار است نشان دهد دو طرف به هیچ وجه دوست هم نیستند، بلکه دشمنان خونی‌اند که در نهایت تماشای درگیری آنها می‌تواند به شدت جذاب و هیجان‌انگیز باشد. این به خودی خود، معنی مهیبی دارد. می‌توانیم به برنامه‌های سیاسی تلویزیون در ایران که در سال‌های اخیر به شکل جذاب‌تر و فانتزی تر نزدیک شده‌اند، توجه کنیم. اخبار رسمی که تا سال‌ها در ایران ضمخت ترین برنامه به حساب می‌آمدند، رفته‌رفته وجهی فانتزی و سرگرمی ساز یافتند. سرگرمی، برای آمریکا جان زندگی است. آمریکا کشور نمایش و داستان و رویا است. برای یک امریکایی زندگی چندان چیزی جدی‌ای نیست. گویا او زندگی را همواره نه آنچنان که یک اوروپایی جدی می‌گیرد، یک سرگرمی بی‌سرنجام می‌پندارد. زندگی در نیستی با سرگرمی و دلخوشی‌هایی این چنین قابل تحمل می‌شود. در این صورت، رفتار تلویزیون آمریکا با کارزار انتخاباتی یا فیلم کوتاه couch commander که طی ماه‌های اخیر از سوی کاخ سفید منتشر شد، نمی‌تواند چندان چیز عجیبی باشد. آمریکا کشور نمایش و سرگرمی است. رئیس جمهور آن با همراهی معاون اولش در فیلم کوتاه با مزه‌ای بازی می‌کنند، و درباره آینده شغلی خود و خانواده‌شان سخن می‌گویند تا هم خودشان و هم مردم از تماشای این ویدئو لذت ببرند. کسی ممکن است گمان کند سیاست در حقیقتِ خود جدی‌تر و سخت‌تر از این است یا این صحنه تصمیمات خطیر سیاست نیست. اما آمریکا که سال گذشته ترامپ را به عنوان یک پدیده تمام عیار نمایشی به کاخ سفید فرستاد نشان داد سیاست تا چه اندازه می‌تواند با سرگرمی گره بخورد. هنوز دولت‌ها در جهان از دائر کردن تلویزیون‌های دولتی حمایت می‌کنند، یا می‌خواهند آنها را در اختیار خودشان بگیرند. سیاست و سرگرمی بیش از این‌ها با یکدیگر گره خورده‌اند. و آمریکا، در حال «انحطاط» نیست که در گوشۀ جهان‌افتاده باشد و همه از آن در امان باشیم. تغییر ساختار مناظره‌های انتخاباتی از سال ۸۸ تا ۹۲در تلویزیون ایران، این یک مورد را باید به ما ثابت کرده باشد.

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!

avatar
wpDiscuz