سخنرانی بیژن عبدالکریمی در جلسه رونمایی از کتاب «گاه خرد»-۲۸ دی ۹۵

۱۳۰۲

بیگانه‌ای میان ما

سیمافکر: «بارها به من گفته‌اند تو کانت و هگل را رها کرده‌ای و مدام نام داوری را می‌آوری.» این جمله بیژن عبدالکریمی ، که باصداقت و صراحت گفته می‌شود، وضع بی‌تاریخی تفکر در ایران را تذکر می‌دهد. هنوز کسانی هستند که فکر را غیر تاریخی می‌دانند و گمان می‌کنند انسان می‌تواند در هر لحظه‌ای به امور از پیش تعیین شده‌ای بیاندیشد. شاید نتوانیم بگوییم «هنوز کسانی هستند…»، بلکه غالبا این گونه گمان می‌کنند. همان‌ها که مدام از فلسفه و تفکر می‌گویند، انحطاط ما را آشکار می‌سازند. ما دیگر نمی‌پرسیم، نمی‌شنویم و نمی‌خوانیم. ما با جهان بیگانه‌ایم. کور و کر و گنگیم. نه خوب گوش می‌دهیم، نه امکان دیالوگ با متن داریم. ما داوری را رها کرده‌ایم و به کانت و هگل چسبیده‌ایم، پیش از آنکه بدانیم از آنها چه می‌خواهیم. از آنجا که درد و درگیری‌ای نداریم، پرسش و بحرانی نداریم که به آن بیاندیشیم و سراغ آن را از تاریخ تفکر بگیریم. بیژن عبدالکریمی اگرچه مجال ادامه و گسترش دادن سخن‌اش را در این سخنرانی نمی‌یابد ولی در همین چند کلمه، یادی از روشنکفران معاصر می‌کند. روشنفکرانی چون فردید که همواره در جهان روشنفکری ایرانی، سوء ظن و بدگمانی نسبت به او وجود داشته است. این بدگمانی در سایه بی‌وظعی و آشوبِ تفکر در ایران باعث شده سخن آنها شنیده نشود. سخنان دکتر عبدالکریمی شنیدنی است، نه از آنجا که حق داریم با او موافق یا مخالف باشیم، یا او خود یک طرف دعوا بر سر میراث فردید است، بلکه به این دلیل که او در تلاش است، در درس‌آموزی و سخن گفتن از استاد خویش صداقت داشته باشد.

همچنین ببینید:
گفت و گو اختصاصی با بیژن عبدالکریمی در قسمت نخست از سری اول برنامه دریچه

دیدگاه بگذارید

Be the First to Comment!

avatar
wpDiscuz