تحلیل انتخابات ۹۶ در میزگردی با حضور علیرضا شفاه، سیدحسین شهرستانی، اباصالح تقی‌زاده، سینا کلهر و امیر راقب - ۴خرداد۹۶

۳ هفته پیش ۸۶۹

چگونه می‌توان مسئولیت شکست را پذیرفت؟

انتخابات فرصتی برای نهاد علم است تا آینده جامعه را رقم بزند.

سیمافکر: معمولا برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری و حتی شاید مجلس شورای اسلامی خواه ناخواه میدانی فراهم می‌کند که جریان‌ها و نیروهای کوچک و بزرگ سیاسی و اجتماعی، خود را به مناسبت انتخابات نشان می‌دهند و عیار قدرت خود را با ابراز اساسی‌ترین مواضع و اندیشه‌هایشان در این صحنه پرتلاطم و پرهیاهو به محک می‌گذارند. در همین میدان، و دقیقا در همین لحظات است که به تناسب طرح اساسی‌ترین اندیشه‌های سیاسی اجتماعی جاری، مهم‌ترین سؤالات و معضلات زنده در زیر پوست جامعه نیز طرح می‌شوند. شاید بیش و پیش از این که چه کسی پیروز رقابت انتخاباتی شود، همین امکان طرح اساسی‌ترین پرسش‌ها و نیز جدی‌ترین اندیشه‌های هر دوره از حیات جامعه مهم‌ترین و حساس‌ترین جنبه انتخابات باشد. این حساسیت و اهمیت، می‌تواند منشأ قدرت هر نیرویی شود که پس از انتخابات، امتیاز ارائه روایتی درباره پرسش‌ها و اندیشه‌ها را در دست داشته باشد.
هیچ نیرو یا جریانی نمی‌تواند در معرکه طرح مهم‌ترین پرسش‌ها و اندیشه‌های حاضر، فاتح باشد. بلکه هر نیرویی هر ایده‌ای داشته باشد، نهایتا یکی از بازیگران این «نمایش خطیر» است. این معرکه انتخابات است که در لباس شهرآشوبی می‌آید و شهر را می‌آشوبد و زیر و رو می‌کند و باز به اختیار خود می‌رود. تنها فاتح واقعی، خود واقعه است: انتخابات!
اما تمام نیروهای محکوم به شکست در مقابل آشوب انتخابات، اساسا نه برای پیروزی در انتخابات، بلکه در پی نیرومندیِ پس از انتخابات، ناگزیر از پذیرفتن شکست در مقابل این شهرآشوب، وارد میدان شده و رجزخوانی می‌کنند. در فیلمی که می‌بینید این بار نمایندگان گفتار «دانشگاه و علم» ـ که از قضا متعلق به جبهه شکست‌خورده در نتیجه انتخابات نیز هستند ـ سعی دارند با بررسی «مفهوم شکست و پیروزی در میدان سیاست، و چگونگی پذیرفتن مسئولیت شکست» ادامه حیات و ضمانت نیرومندی خود را برای امروزِ پس از انتخابات تمهید کنند. اهل علم در پس انتخابات ۹۶ با طرح مسأله «عقلانیت» و ابهام یا فقدان آن در هیاهوی پوچ انتخاباتی، خبر از بحرانی دهشتناک می‌دهند که گریبان «انسان» و «شهر» را گرفته و به‌سرعت موفق به نابودی کامل هر دو می‌شود. بحرانی که از کوتاهی و نادانی نخبگان و حکیمان و دانشگاهیان نشأت گرفته و نهایتا تنها به دست همین «بزرگان مقصّر» امکان حل و فصل دارد.
در این فیلم، سخنرانان با زیرکی شایسته اهل علم، دقیقا با بحث از چیستی شکست و پیروزی و چگونگی پذیرفتن آن، خود را در عرصه شکست حتمی همگان در مقابل خود انتخابات، چونان قهرمانی که یگانه پرچم محافظت از شهر در دستان اوست، چهره در هم می‌کشند و تراژدی شهر می‌سرایند و غریو بیداد می‌کشند. اکنون که غول انتخابات شهر را فراگرفت و رفت و تا طوفان بعدی غایب از انظار است، این نهاد علم است که در پی کسب بالاترین قدرت است. اگر نهاد علم بتواند تصویری از شهر و انسان ذیل سلطنت خود به دست دهد، چه بسا انتخاباتِ شهرآشوب نیز تمایلی به تبانی با نهاد علم برای راه انداختن آشوبی تازه و افقی نو برای شهر و انسان ایرانی نشان دهد. نهاد علم، غیر از غلبه بر سایر مغلوبین از انتخابات، باید نظر خود انتخابات را نیز جلب کند.

◊ این میزگرد در حاشیه دورۀ آموزشی عهد و به همت این موسسه  باعنوان «چگونه می‌توان مسئولیت شکست را پذیرفت؟» برگزار شده است.

دیدگاه بگذارید

4 دیدگاه در "چگونه می‌توان مسئولیت شکست را پذیرفت؟"

avatar
houman
houman
این میزگرد و سخنان این دوستان خود توضیح شکست اصولگران است.خروجی این بحث مشخصا چه بود؟ پیچیده کردن مساله ای ساده خود بطور ناخوداگاه راهی برای فرار از مسیولیت و درس اموزی است. مردم بطور عام بیشتر تمایل به جریانی پیدا میکنند که ان را به نماینده گی خود نزدیک تر میداند. اکثریت مردم ( به غلط یا درست)به نظر میرسد که اصول گرایان را نماینده بخشهای غیر انتخابی حاکمیت میدانند. این اقایان نگاهشان بشدت انتزاعی و بدون راهکار های عملی است. اصولگرایان برای موفقیت باید مردم را در مرکز فعالیت های خود قرار دهند چون رای را از انان… Read more »
نادر
نادر
– می فرمایید که نمایندگان گفتار«دانشگاه و علم» متعلق به جبهه شکست خورده اند؛ اما روشن نیست که اولا این نمایندگان که ظاهرا عبارتند از هیت تحریریه ی سیمافکر و شرکا، چرا باید یگانه نمایندگان چنین جبهه ای باشند، و چرا نباید این جبهه ی کذایی در ستادهای انتخاباتی غیر از «جناب رئیس» نماینده ای داشته باشد؟ مثل کمپین مقابل، آرای خاموش، تحریمی ها و … ؟ این نه فقط در متن کنونی که در سخنان سخنرانان، به ویژه جناب شفاه نیز منعکس بود، چنانکه توگویی، سرنوشت علم و اندیشه، به پیروزی یا عدم پیروزی «جناب رئیس» و دوستانشان بند… Read more »
محمد
محمد
اولا باید از سینا کلهر برای درک واقع گروانه او از سیاست و ایضا «صمیمانه گویی» او تشکر کنم. در لحت سخنان کلهر، بوضوح دل بستگی او به جریانی موج می زد که او آن را پاک بازندۀ صحنه انتخابات می دید. این نکته را مطلقا به عنوان «نقد» و «کنایه» بر گفتار او مطرح نمی کنم و اتفاقا فکر می کنم، این لحن مسئولانه می تواند امید تازه ای در جان جریان اصول گرا و نگاهی نو در این جریان سیاسی کشورمان باشد. بی مناسبت نیست که در تتمیم گفتۀ او، از روی آوردنِ جریان اصول گرا، به تفکیک… Read more »
علی
علی
مایل بودم مفصلا نکاتی رو در میان بگذارم اما عجالتا و به ویژه با عنایت به نحوه مواجهه کامنت‌ها با نشست فکر کردم یک نکته رو ذکر کنم. آن‌چه ممکن است مخاطب را در موجه با این نشست به سردرگمی بیاندازد -کمااین‌که ابتدائا برای من هم اتفاق افتاد- نحوه خوانش او از عنوان نشست است. عنوان انگار می‌گوید چگونه می‌توان مسئولیت «شکست در انتخابات» را پذیرفت. مسئولیتی که علی‌القاعده طرف شکست‌خورده باید بر عهده بگیرد. اما آن‌چه عمدتا در نشست بر زبان آمده این است که چگونه می‌توان مسئولیت «شکستِ انتخابات» را پذیرفت. مسئولیتی که تنها بر دوش طرف شکست‌خورده… Read more »
wpDiscuz