مستند «درباره سوزان سانتاگ»، نانسی کیتس، ۲۰۱۴

۳۱۲۰

منتقد_روشنفکر

سیمافکر: سانتاگ بیش از هر چیز شمایل یک روشنفکر ناتمام است. روشنفکری که در صحنه درگیری با کار و نوشتن شکل می‌گیرد و بروز می‌کند. او فارغ از اینکه خود را در حوزه‌ای اختصاصی منحصر کند، به فراخور پیشامد صحنه می‌نویسد و وارد به کار می‌شود. به همین خاطر است که در مجموع مقالات سانتاگ تنوع غریبی از موضوعات به چشم می‌خورد. او روشنفکری است که مشغولیت‌اش نوشتن درباره هنر و سیاست و فرهنگ و جامعه است و نه صرفا یکی از این‌ها. این ویژگی البته بی‌ارتباط با وجه دیگرِ برخی نوشته‌های او نیست. در نمونه‌ای‌ترین نوشته‌های او از جمله مقالۀ «علیه تفسیر» یا یادداشتی که با عنوان «فیلم اعماق» درباره فیلم پرسونا نوشته است، یک حساسیت جلب‌توجه می‌کند. آن سخن گفتن از خود «نقد» است. نقد برای سانتاگ به عنوان موضوعی که باید به فراتر از خود و حتی به معیار و حقیقتِ خود بپردازد، مطرح است. این مسأله خود موضوع کار سونتاگ قرار گرفته است. یعنی سخن گفتن از این که نقد به خودی خود چیست و چه مقامی دارد؟ نقد و نوشتن چگونه می‌تواند چیزها را تغییر دهند؟ 
سانتاگ اینگونه با شکل دادن شمایل روشنفکری که کارش نقد و نوشتن است، انگار سعی دارد که دقیقا خودِ کارزار علمی و روشنفکری را از بی‌هودگی نجات می‌دهد. به این ترتیب شاید بتوان تمام تلاش سانتاگ را تمنایی برای ممکن ساختن خود نقد به شمار آورد. ادعایی که با مستند بیوگرافیک «درباره سوزان سانتاگ» نیز بی‌ارتباط نیست. زندگی سانتاگ چنان‌که در این مستند می‌بینیم؛ سرشار از طول و تفسیری درباره نوشتن و کار روشنفکری است.

دیدگاه بگذارید

1 دیدگاه on "منتقد_روشنفکر"

avatar
مهدي
مهدي

باسلام
تنها دليلي كه بخاطرش دارم كامنت ميذارم فقط اينكه سانسور واقعا توهين به شعور يه بينندس من واقعا حس بدّي دارم وقتي اين صحنه ها رو ميبينم.
موفق باشيد.

wpDiscuz