سخنرانی ناصر فکوهی در نشست «بازنمایی گفتمان اجتماعی در ادبیات داستانی معاصر» - ۲۳خرداد۹۵

۸۲۵

چرا سیاستمداران ادبیات را دوست دارند؟

سیمافکر: سیاست و سیاستمداران چرا باید دغدغۀ ادبیات داشته باشند؟ چرا همواره هنرمندان و نویسندگانی هستند که مواجب‌بگیر و کاسه‌لیس دولت‌ها تصور شوند و از دیگر‌سو بار کردن این ویژگی به ادبا همواره انگ و ننگ و تهمت شمرده می‌شود؟ می‌برند.
در آنچه می‌بینیم دکتر فکوهی در پی پاسخ به همین پرسش است. فکوهی این خصیصه را ناشی از ماهیت نوشتار و امر خیال‌انگیز می‌داند. چنین خاصیتی در زبان انسان، بذری برای بروز تخیل می‌پاشد و ضرورتاً از پس آن ادبیات پدید می‌آید: چیزی که هر حکومت سیاسی را به نگرانی وا می‌دارد تا برای کنترل ادبیات طرحی بریزد. اهل ادب، همواره این دست‌درازی‌ها را امضای گواهی مرگ هنر ادبیات می‌دانند اما جای این پرسش باقی است که آیا امر ادبی و هنری می‌تواند فارغ‌بالانه و رها از امر اجتماعی صرورت خاص خود را بیابد؟ آیا حفاظت از ادبیات و هنر، نهایتا نباید با بازکردن جایی برای سیاست، در قلمروی هنر و ادبیات باشد؟ تأمل در بازنمایی گفتمان‌های اجتماعی در آثار ادبی، تقلایی برای نشان دادن رد سیاست در ادبیات است به نحوی که ادبیات را زنده کرده و از بودن ادبیات در جامعه و برای جامعه، دفاع کند.

همچنین ببینید: 
ادبیات روایت مطبوع حکومت‌ها نیست – سخنرانی حسین پاینده در نشست «بازنمایی گفتمان اجتماعی در ادبیات داستانی معاصر»

دیدگاه بگذارید

3 Comments on "چرا سیاستمداران ادبیات را دوست دارند؟"

avatar
محمد حسین
محمد حسین

سلام
چرا صدا ندارد !!!!!

مدیر سایت
مدیر سایت

با سپاس از تذکرتان
مشکل فنی بود که رفع گردید

محمد حسین
محمد حسین

ممنون از توجهتون.

wpDiscuz