سخنرانی حاتم قادری در نشست «روشنفکران؛ از خیرخواهی تا اقتدارگرایی» - ۳آذر۹۵

۱۲۶۰

محکوم روز و محبوب شب!

سیمافکر: حاتم قادری از آن دست روشنفکرانی است که تجربۀ روشنفکری پیش از انقلاب را بی‌محاباتر از دیگران نقد کرده است. او که به اعتراف خودش، بسیار تحت تأثیر روشنفکری مذهبی پیش از انقلاب بوده است؛ امروزه باور دارد که بسیاری از ناکامی‌ها و نابسندگی‌هایی که در وضع کنونی، ما را رنج می‌دهد، برآمده از خطاهای  روشنفکری دهه‌های چهل و پنجاه است. بنابراین نمی‌توان بار نارضایتی‌های موجود را صرفا بر سر عملکردهای سیستمی، خراب کرد و دامن روشنفکری را از خطاهایی که داشته، مبرا دانست.  
در نشستی که بناست از سینمای روشنفکری داریوش مهرجویی تجلیل شود؛ وقتی نوبت به قادری می‌رسد، او اطمینان و یقین روشنفکری دهۀ پنجاه ایران که «گاو» غلامحسین ساعدی و مهرجویی، نمونه‌ی آن است را با تردید و هراسی که در روشنفکری روسی آثار داستایوفسکی دیده می‌شود، قیاس می‌کند و با رد شباهت میان این دو فیگور روشنفکری، انگاره‌های چپ‌گرایانۀ روسی که مهم‌ترین تکیه‌گاه نظری روشنفکری چپ دهۀ پنجاه ایران بوده است را از دست آن بیرون می‌کشد. دعوی قادری نتایج آشکاری دارد: روشنفکران دلزده از تجربۀ چپ‌گرایی دهه‌های چهل و پنجاه ایران، باید حساب خود را با الگوی اقتدارگرایانۀ روشنفکری ایرانی، صاف کنند، نه اینکه چپ‌گرایی روسی و اروپایی را متهم و محاکمه کرده و رفقای روشنفکر خود را مبرا از این محکمه به در آورند!  

دیدگاه بگذارید

شما اولین پیام را بگذارید

avatar